Λίγα άρθρα έχουν δημοσιευθεί το τελευταίο διάστημα, λόγω της εκτόξευσης του Ιδρύματος Kino Σιράκ που έλαβαν μέρος στην πραγματοποίηση διπλασιασμό της ιστοσελίδας (εδώ) και συμμετέχουν στην οργάνωση της εκδήλωσης στις 9 Ιουνίου στο Musée du Quai Branly.

Δεν ήταν εύκολο, αλλά είχαμε τη χαρά να συναντώ τους ανθρώπους που ως εξεχουσών Κόφι Ανάν, Pachauri, Youssou N'Dour ... και πολλοί άλλοι.

ΧΩΡΙΣ κάθε μετάβαση, προτείνω μια σημείωση διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο που γράφτηκε από κοινού Francis Pisani και Dominique Piotet: "Πώς το Διαδίκτυο αλλάζει τον κόσμο - Αλχημεία multitudes."

Το βιβλίο αυτό έχει graciously προσφέρονται από Pearson και το Atelier της ΒΝΡ Paribas, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Bloggers - σημείωση ανάγνωση". J'acquitte συνεπώς καθήκον μου, και πρέπει να πω με μεγάλη χαρά γιατί ανάγνωση αυτού του βιβλίου μου ήταν ευχάριστη.

RSS, Ajax, έξαψη, folkxonomie, Mashup, API, Digg ... θα βρείτε σε αυτό το βιβλίο, όλα τα συστατικά που συνθέτουν τον ιστό σήμερα, το περίφημο "Web 2.0", η οποία μπορεί να είναι χρήσιμη για την αναθεώρηση ορισμένων ή κατανοούν εννοιών.

Αλλά το ενδιαφέρον του βιβλίου έγκειται στην ανάλυση των αλλαγών "κοινωνικές" που προκαλείται από τη χρήση αυτών των νέων συστατικών.

Η ευθύνη των χρηστών κατά την εποχή του Web 1.0 (πριν από την έκρηξη του Internet bubble) έγινε σταδιακά το Internet στοιχείου, που δεν είναι πλέον καταναλώνουν χωρίς να αντιδρούν στις πληροφορίες που προτείνεται σε δικτυακούς τόπους που δημιουργήθηκαν από ειδικούς. Τώρα, συμμετέχει ενεργά συμβάλλοντας μέσω blog, σχόλια, προτάσεις, σχόλια, βίντεο, κοινωνικά δίκτυα ... Αυτός που παράγεται το μεγαλύτερο μέρος των ιστοσελίδων το περιεχόμενο, έχει γίνει βασικό παίκτη αναπόφευκτο. Francis Pisani, Dominique Piotet μιλάμε για "webacteur": "Οι πελάτες που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο. Η "webacteurs" σχήμα με το περιεχόμενο που δημιουργούν και την ικανότητά τους να διοργανώνουν ".

Η συμμετοχή ενός εκατ. ευρώ "webacteurs" δίνει (οριστικά;) μια πραγματικότητα με την έννοια της "συλλογικής νοημοσύνης". Το θέμα είναι ανοιχτό μεταξύ της εμφάνισης κάποιας μορφής της σοφίας ή τουλάχιστον του πλούτου που προκαλούνται από τη γνώση των χιλιάδων "webacteurs και βλακεία του πλήθους όπως κάποιοι πιστεύουν.

Οι συγγραφείς φαίνεται πεπεισμένος για την πρώτη επιλογή, αλλά προτιμούν να μιλούν για "αλχημεία των πολλών" και όχι της σοφίας ή συλλογική νοημοσύνη:

"Επιλογή" αλχημεία ", αναπόφευκτα, διφορούμενη κλίμακα, για την" σοφία "ή" μυστικές ", μπορεί να λάβει υπόψη της το γεγονός ότι συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό ατόμων και, ενδεχομένως, τους επιτρέπει να δημιουργήσετε το χρυσό, αλλά δεν είναι πάντα. Τα πλήθη δεν παράγουν, όπως η σοφία, όχι μόνο συλλογική νοημοσύνη. Αλλά αυτό μπορεί να συμβεί και αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα του James Surowiecki και Pierre Levy, έχοντας ως υπογράμμισε. Ο όρος "πολλαπλά", που είπε ότι ο Robert είπε μια "μεγάλη ποσότητα (να αντικειμένων) ή δεν θεωρούνται ως σύνολο, έχει το πλεονέκτημα της εφιστώντας την προσοχή μας στον αριθμό, ΧΩΡΙΣ του δώσει θετική ή αρνητική σημασία.
Ο πληθυντικός κάνει καλύτερα υπόψη της πολλαπλότητας στην εργασία. Πρέπει να προτείνετε μια μεγαλύτερη ποικιλία και μεγαλύτερη ποικιλία. Η webacteurs σήμερα δεν είναι μια συνειδητή πλήθους, ή μια ομάδα με σαφώς καθορισμένα περιγράμματα. Ίδιοι πολλαπλές, διαφορετικές, που ομαδοποιούνται με χαλαρό βαθμούς συμμετοχή και εμπλοκή στη διακριτική ευχέρεια των δραστηριοτήτων τους: τα μέλη ενός κοινωνικού δικτύου, εγκυκλοπαίδεια Wikipedia, Bloggers, των κριτών και μερικές φορές οι παρευρισκόμενοι δεσμεύτηκαν. Η αναφορά στη χρήση Deleuzian ότι οι Michael Hardt και Antonio Negri είναι εθελοντική.
Rimbaud μιλά για "την αλχημεία του ρήματος". Γιατί να μην δώσουν ελευθερία κινήσεων για την πολυμορφία και τη συμμετοχή που χαρακτηρίζουν το Web;
Μένει να καθοριστούν οι "αλχημεία των πολλών".
Είναι βασισμένο σε πέντε στοιχεία τα οποία είναι σπάνια βρέθηκαν μαζί, αλλά το "Καλειδοσκόπιο της πιθανών ενώσεων είναι εξαιρετικά πλούσιο. Συλλογή δεδομένων [...] [...] Με βάση την πολυμορφία [...] Compiler / σύνθεσης [...] [...] σκόπιμη σχέση. "

Σε όλες τις περιπτώσεις, το Διαδίκτυο είναι ανάδευση μέχρι θεσμικών μηχανισμών. Και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου είναι απαραίτητη.

"Ο λόγος για τον οποίο τα όργανα κρίνουν ότι η δυναμική σχέση της με καχυποψία είναι σχεδόν πάντα ο φόβος να χάσει τον έλεγχο. Βλέπουμε τις τοποθεσίες των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης οι οποίοι αρνούνται να δεχθούν παρατηρήσεις που θα μπορούσε να τοποθετηθεί δίπλα στο καταστατικό τους ή να ελέγχουν όλα πριν από τη διάθεσή τους στο διαδίκτυο. [...] Η ένταση που προκύπτει σχέση με την κατεύθυνση είναι σαφές, όπως φαίνεται και από ένα ιδιαίτερα σαφές προσαρμογή των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των εταιρειών παροχής υπηρεσιών.
Στο πλαίσιο αυτό, ο χρόνος φαίνεται χαρακτηρίζεται από ένταση μεταξύ της ώσης Relational οδηγούνται από πολλές webacteurs και στις νεοσύστατες επιχειρήσεις στη μία πλευρά, και ο αργός ρυθμός του θεσμικού μηχανισμού της άλλης.
Η αυθόρμητη και χαοτική αναζήτηση νέων μορφών οργάνωσης και αντιμετωπίζει αντίσταση (μερικές φορές), αργό (πάντα) τα ιδρύματα και τους μηχανικούς συνετή ".

Αυτή η συμμετοχή και η νέα αυτή έρευνα απόδοσης σχεσιακή γεννά σε έννοιες όπως "επιχείρηση υγρό", "η εταιρεία μέσα στα σύννεφα" και relationnelle την οικονομία που θα σας αφήσει να ανακαλύψετε από την ανάγνωση του βιβλίου. Αυτό που σας προτείνουμε επίσης αν θέλετε να κατανοήσουμε καλύτερα τις τρέχουσες αλλαγές που προήλθαν από το Web.

Η ανάγνωση είναι διασκέδαση, επισμαλτωμένο συνεντεύξεις και αποσπάσματα πολύ ενδιαφέρουσα.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στις 17.06.2008 στις 16:37 και κατατίθεται στο πλαίσιο Οι εκτός πίστας, Marketing 2.0, απόψεις. Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 ζωοτροφών. Μπορείτε να αφήσετε μία απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.